داستان ظرف شيشه اي

La storia del barattolo

Un professore, davanti alla sua classe di filosofia, senza dire parola, prende un barattolo grande e procede a riempirlo con delle palle da golf. Dopo chiede agli studenti se il barattolo è pieno. Gli studenti sono d’accordo e dicono di si. Allora il professore prende una scatola piena di palline di vetro e la versa dentro il barattolo . Le palline di vetro riempiono gli spazi vuoti tra le palle da golf. Il professore chiede di nuovo agli studenti se il barattolo è pieno e loro rispondono di nuovo di si

. 

استادي در جلوي كلاس فلسفه اش، بدون گفتن كلمه اي يك ظرف شيشه اي بزرگ برداشت و آن را با توپهاي گلف پر كرد. سپس از دانشجويان پرسيد، ظرف پر است. دانشجويان موافق بودند و بله گفتند. سپس استاد يك قوطي پر از تيله را درون ظرف شيشه اي ريخت. تيله ها فضاي خالي بين توپهاي گلف را پر كردند. استاد دوباره از دانشجويان پرسيد، ظرف پر است و آنها دوباره پاسخ دادند بله.

 Il professore prende una scatola di sabbia e la versa dentro il barattolo. Ovviamente la sabbia riempie tutti gli spazi vuoti e il professore chiede ancora se il barattolo è pieno. Anche questa volta gli studenti rispondono con un si unanime. Il professore velocemente aggiunge due tazze di caffé al contenuto del barattolo ed effettivamente riempie tutti gli spazi vuoti tra la sabbia. Allora gli studenti si mettono a ridere.

استاد يك قوطي شن را درون ظرف شيشه اي ريخت. مسلما شن تمام فضاي خالي را پر كرد و استاد دوباره پرسيد ظرف شيشه اي پر است. اين بارهم دانشجويان متفق القول پاسخ دادند بله. استاد به سرعت دو فنجان قهوه را به محتويات ظرف شيشه اي اضافه كرد و آنها كاملا همه فضاي  خالي بين شن را پر كردند. دانشجويان خنديدند.

Quando la risata finisce il professore dice: “Voglio che vi rendiate conto che questo barattolo rappresenta la vita…Le palle da golf sono le cose importanti come la famiglia, i figli, la salute, gli amici, l’amore, le cose che ci appassionano. Sono cose che, anche se perdessimo tutto e ci restassero solo quelle, le nostre vite sarebbero ancora piene.

Le palline di vetro sono le altre cose che ci importano, come il lavoro, la casa, la macchina, ecc. La sabbia è tutto il resto: le piccole cose.

وقتي خنده ها تمام شد، استاد گفت: « ميخاهم بدانيد كه اين ظرف، نشاندهنده زندگي است... توپهاي گلف چيزهاي مهم هستند مانند خانواده، فرزندان، سلامتي، دوستان، عشق، چيزهايي كه ما را به هيجان ميآورند. چيزهايي هستند كه حتي اگر همه چيز را از دست بدهيم و تنها آنان بمانند، زندگي ما هنوز پر خواهد ماند.

تيله ها  چيزهاي مهم ديگر هستند، مانند كار، خانه، اتومبيل و غيره. شن بقيه چيزهاست، چيزهاي كوچك.

Se prima di tutto mettessimo nel barattolo la sabbia, non ci sarebbe posto per le palline di vetro né per le palle da golf. La stessa cosa succede con la vita. Se utilizziamo tutto il nostro tempo ed energia nelle cose piccole, non avremo mai spazio per le cose realmente importanti.

اگر قبل از همه شن را در ظرف بريزيد، جايي براي تيله ها و توپهاي گلف باقي نميماند. همان چيز در زندگي اتفاق مي افتد. اگر تمام وقت و انرژيمان را صرف چيزهاي كوچك كنيم، هيچ فضايي براي چيزهاي واقعا مهم نخواهيم داشت.

Fai attenzione alle cose che sono cruciali per la tua felicità: gioca con i tuoi figli, prenditi il tempo per andare dal medico, vai con il tuo partner a cena, pratica il tuo sport o hobby preferito. Ci sarà sempre tempo per pulire casa, per tagliare le erbacce, per riparare le piccole cose…

Occupati prima delle palline da golf, delle cose che realmente ti importano. Stabilisci le tue priorità: il resto è solo sabbia”.

به چيزهايي كه براي خوشبختيتان ضروري هستند، توجه كنيد: با فرزندانتان بازي كنيد، وقتي را براي رفتن به دكتر در نظر بگيريد، براي شام با همسر خود برويد، به ورزش يا سرگرمي مورد علاقه خود بپردازيد. هميشه فرصتي براي تميز كردن خانه، كندن علفهاي هرز و تعمير چيزهاي كوچك خواهد بود...

ابتدا توپهاي گلف را برداريد، چيزهايي كه واقعا برايتان مهم است. اولويتهاي خود را تنظيم كنيد، الباقي تنها شن است.»

Uno degli studenti alza la mano e chiede cosa rappresenti il caffè. Il professore sorride e dice: “Sono contento che tu mi faccia questa domanda. E’ solo per dimostrarvi che non importa quanto occupata possa sembrare la vostra vita, c’è sempre posto per un paio di tazze di caffé con un amico!”.

يكي از دانشجويان دستش را بلند كرد و پرسيد، قهوه نشان دهنده چيست. استاد لبخندي زد و گفت: « خوشحالم كه اين سوال را از من پرسيدي. آن فقط نشان ميدهد كه مهم نيست چقدر زندگي ما به نظر پر و شلوغ است، هميشه جايي براي يك جفت فنجان قهوه با يك دوست وجود دارد. »!