درياي بيكران

دريافت ترانه Il Mare Immenso از Giusy Ferreri

A volte io vorrei arrivare in cima ai tuoi segnali
per intuire tutti i sensi unici
a volte o quasi sempre io mi perdo nella notte
decido poi di scivolarti addosso
e cancellare tutto e niente mi appartiene

گاهي وقتا ميخام به بالاي سيگنالاي تو برسم

تا تموم احساسهاي بي نظيرتو حس كنم

گاهي وقتا يا تقريبا هميشه، تو شب گم ميشم

و بعد تصميم ميگيرم رو تو ليز بخورم

و هرچي رو كه مال من هست و نيست رو پاك كنم

ma c’è qualcosa dentro che mi morde l’anima
L’amore che distrugge come cielo a fulmine
il nostro cuore fuorilegge
spara colpi di dolore
è troppo tempo che non si fa più l’amore
non scorre il sangue dentro al fiume
che ci portava verso il mare, quel mare immenso

اما چيزايي هست كه درونم رو ميخوره

عشقي كه مثل برق آسمون نابود ميكنه،

قلبهاي نامشروع مارو

(با) گلوله هاي غم، تيربارون ميكنه

زمان زياديه كه ديگه عشق ورزي نكرديم

خون تو رودخونه جاري نميشه

تا سمت دريا ببردمون، اون درياي بيكران

adesso non mi pento più e rimango qui da sola
dipingo la memoria alle pareti
lo so che quasi sempre io dimenticavo il senso
non respiravo venti più leggeri
è scivolato tutto e niente ti appartiene…

حالا ديگه احساس غم ندارم و اينجا تنها ميمونم

خاطرات رو رو ديوار نقاشي ميكنم

ميدونم كه تقريبا هميشه معني رو فراموش ميكردم

و باد سبك رو تنفس نميكردم

همه چي ليز ميخوره و ميره و هيچي مال تو نيست...

Come radici agli alberi d’inverno, senza più foglie
quel mare dentro
che spegne e annega ogni tormento mi toglie il fiato
Ma poi ancora repisro
Senza più fiamme…

مثل ريشه درختاي خشك و بي برگ زمستون،

(مثل) اون درياي درون،

كه هر رنج و عذابي رو خاموش و غرق ميكنه، نفس منو بگير

اما دوباره نفس ميكشم

ديگه بدون شعله...