افعال در زبان ايتاليايي (قسمت اول)

پايه واساس هر زبوني فعلهاش هستند. در واقع اگه نتونيد به دستور زبان فعلها مسلط بشيد، هيچوقت نميتونيد اون زبون رو به خوبي ياد بگيريد. از امروز سري مطالبي رو در مورد « افعال در زبان ايتاليايي » شروع ميکنم تا به کمکش بتونيد بيشتر از پيش به اين زبان مسلط بشيد.

1. افعال با قاعده :

قبلا با افعال با قاعده آشنا شديد. اونجا گفتيم که مصدر افعال با قاعده تو زبون ايتاليايي به سه صورت ختم ميشه: -are, -ere, -ire

گوش کردن

sentire

ترسيدن

temere

عشق ورزيدن

amare

  

اين جور فعلها با حذف -are, -ere, -ire و اضافه کردن حروف مناسبي براي هر شخص صرف ميشن. هرچند يه استثنائاتي هم وجود داره که بهش اشاره نکرديم اما چون ساده است و منطقي، خودتون به مرور متوجه ميشيد. مثلا براي افعالي که با –care (Cercare, Caricare) و –gare (litigare, legare)تموم ميشن، براي تغيير نکردن تلفظ يه h به انتهاي ريشه فعل اضافه ميشه:

legare	cercare
tu leghi	tu cerchi
noi leghiamo	noi cerchiamo
io legherò	io cercherò

  

با توجه به اين موضوع ميريم سراغ افعال بي قاعده:

2.افعال بي قاعده:

- بسياري از افعال مهم و رايج بي قاعده هستند. افعال بي قاعده اي که به –are ختم ميشن فقط سه تا هستند:

Andare	رفتن
Dare	دادن
Stare	ماندن

توجه! فعل Fare از facere مشتق شده. به همين علت جزو فعلهاييکه به –ere ختم شدن.

حالا اول بياييد فعلهاي Dare‌ و Stare رو صرف کنيم:

Dare (دادن)	Stare (ماندن)
do	sto
dai	stai
dà	sta
diamo	stiamo
date	state
danno	stanno

فعل Stare تو اصلاحات زيادي به کار ميره و بر حسب اينکه با چه قيد و يا صفتي همراه بشه معاني مختلفي پيدا ميکنه:

stare attento/a/i/e	توجه کردن
stare bene/male	خوب بودن / بد بودن
stare zitto/a/i/e	ساکت بودن
stare fresco	اشتباه کردن (يا شوخي کردن با کسي)
stare fuori	بيرون بودن
starsene da parte	کنار ايستادن و کنار بودن
stare su	بالا موندن
stare a cuore	در قلب بودن (مهم بودن)
stare con	زندگي کردن با
stare in piedi	ايستادن
stare in guardia	نگهبان کسي بودن

Ciao, zio, come stai?	سلام عمو، چطوري؟
Sto bene, grazie.	خوبم، ممنون.
Molti studenti non stanno attenti.	بيشتر دانش آموزان توجه نميکنند.

حالا ميريم سراغ فعل Andare:

andare (رفتن)

vado

vai

va

andiamo

andate

vanno

اگه بعد از فعل andare فعل ديگه اي بياد (رقصيدن، خوردن، ...) فعل دوم به شکل مصدر مياد و اولش هم يه a اضافه ميشه. اين موضوع حتي موقعي که بين andare  و اون فعل فاصله اي هم باشه، صادقه:

Quando andiamo a ballare?   Chi va in Italia a studiare?

کي ميريم برقصيم؟ کي مياد ايتاليا درس بخونه؟

اگه بخوايم مفهوم نقل و انتقال رو برسونيم به جاي a بايد از in استفاده کنيم:

andare in aeroplano	پرواز کردن
andare in bicicletta	سوار دوچرخه شدن
andare in treno	با ترن رفتن
andare in automobile (in macchina)	رانندگي کردن، با ماشين رفتن

اما:

andare a piedi   قدم زدن

نکته آخر اينکه به عنوان يه قاعده کلي به خاطر داشته باشيد، که اگه بعد از andare‌ اسم کشور باشه، از in، اما اگه اسم شهر باشه از a استفاده ميکنيم.

Vado in Italia, a Romaمن به ايتاليا ميرم، به رم                                      

تو قسمت بعدي بحث، افعال بي قاعده رو ادامه خواهیم داد... .