Invitare
“Ti va di prendere un caffè?”
وقتی اولین بار جمله بالا رو از یه ایتالیایی شنیدم، گیج مونده بودم منظورش چیه . وقتی اون منو مات و مبهوت دید، به طور رسمی تر سوالشو تکرار کرد:
“Vuoi andare al bar per un caffè?”
میخائید واسه یه قهوه به بار بریم ؟
از اینکه دفعه اول منظورشو متوجه نشده بودم یه کم خجالت کشیدم اما اون دلداریم داد و گفت “ti va”یه اصطلاحه و معنی جمله اول اینه که دوست داری یه قهوه بگیریم؟
مثل فارسی، تو زبون ایتالیایی هم دعوت کردن به شکلهای مختلفی انجام میشه. مثلا اگه بخائید یکی رو به خوردن دعوت کنید، میتونید از روشهای زیر استفاده کنید:
*Hai voglia di mangiare qualcosa con noi?
میخواهید چیزی با ما بخورید؟ (رسمی)
*Ti piacerebbe mangiare qualcosa con noi?
دوست دارید چیزی با ما بخورید؟
*Che ne dici di mangiare qualcosa con noi?
واسه خوردن چیزی با ما چی میگید؟
*Perché non mangi qualcosa con noi?
چرا که نه، چیزی با ما بخورید؟
قبول دعوت خیلی ساده اس. یه “si, grazie!” کفایت میکنه، هرچند با پاسخهایی از قبیل “Certo!” ( مطمئنا)، “Con piacere!"، “Volentieri!” ( با کمال میل)، “Che bella idea!”( چه عقیده خوبی) یا “Perché no?”( چرا که نه؟)، علاقه خودتونو بیشتر نشون بدید.
اگه مطمئن نیستید که میخاید برید یا نه از کلماتی که l’incertezza ( شک و تردید) شما رو نشون میده استفاده کنید. مثل: “Mah, non so!”، “Non sono sicuro”، “Può darsi.”، "Forse!"، "Vediamo." ( آه، نمیدونم، مطمئن نیستم، شاید، ببینیم).
Declinare un invite ( نپذیرفتن یه دعوت) یه کمی مشکلتره و باید محترمانه گفته بشه:
*“Mi dispiace, ma non posso.”
ببخشید، اما نمیتونم.
*“Mi piacerebbe tanto, ma ho già preso un impegno.”
خیلی دوست دارم، اما از قبل قول دادم.
*“Peccato, sarà per la prossima volta!"
حیف، شاید یه وقت دیگه!
البته اگه طرف زیاد غریبه نیست میتونید رک و پوست کنده بگید: “No, grazie, non mi va!” ( نخیر، ممنون، خوشم نمیاد! )
یه دعوت خودمونی از چند دوست نزدیک (pochi intimi) میتونه رو در رو (di persona)، تلفنی (al telefono)، توسط ایمیل (attraverso la posta elettronica) یا اس ام اس (un messaggio sul cellulare) انجام بشه. اما واسه بعضی از مراسما مثل تولد (compleanno)، سالگرد ازدواج (anniversario di matrimonio)، فارغ التحصیلی (laurea)، نامگذاری و غسل تعمید (battesimo) یا نامزدی (fidanzamento) لازمه که دعوت به صورت کتبی انجام بشه. دعوت نامه ها معمولا شامل موارد زیر هست:
اسم و فامیل کسی که دعوت میکنه
|
il nome e il cognome di chi fa l’invito
|
مکان، تاریخ و ساعت پذیرایی
|
il luogo, la data e l’ora del ricevimento
|
منظور از دعوت
|
l’occasione particolare
|
انتهای دعوت نامه ممکنه عبارت “R.S.V.P.” که از جمله فرانسوی répondez s'il vous plait به معنی لطفا پاسخ دهید، یا معادل ایتالیائیش “È gradita gentile conferma.” نوشته شده باشه که اگه بهش اهمیت ندید brutta figura محسوب میشه و ممکنه دیگه هیچوقت کسی دعوتتون نکنه.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر